Ο καφές έγινε είδος πολυτελείας: 2,5 ευρώ το take away – Και καμία αποκλιμάκωση στον ορίζοντα
Ο καφές, το κατ' εξοχήν καθημερινό «αγαθό» για εκατομμύρια πολίτες, κινείται πλέον στις 2,50 έως 3 ευρώ για take away, με το κόστος να εκτοξεύεται ακόμα υψηλότερα εντός καταστήματος. Πώς φτάσαμε ως εδώ;
Ανατιμήσεις σε δύο ταχύτητες
Οι αυξήσεις δεν είναι προσωρινές. Είναι συνεχόμενες και διαβρωτικές. Ενώ παλαιότερα ο φρέντο ή ο εσπρέσσο δινόταν με 1,50-1,80 ευρώ, σήμερα σπάνια βρίσκει κανείς κάτω από 2,50 ευρώ. Στα κοσμικά μαγαζιά, η ίδια απόλαυση ξεπερνά τα 4 ευρώ.
Τι ευθύνεται – Πρώτη ύλη +80%
Οι επαγγελματίες του κλάδου αποδίδουν τις ανατιμήσεις κυρίως στο αυξημένο κόστος πρώτης ύλης. Ο καφές (πράσινος, μη καβουρδισμένος) έχει σημειώσει άνοδο που αγγίζει το 80% τα τελευταία χρόνια. Σε αυτό προστίθενται:
Αυξημένα μεταφορικά (καύσιμα, εμπορευματοκιβώτια).
Πληθωριστικές πιέσεις στα λειτουργικά έξοδα (ενοίκια, ρεύμα, μισθοί).
Απορρόφηση – Αλλά μέχρι ενός σημείου
Πολλές επιχειρήσεις προσπάθησαν να απορροφήσουν μέρος των αυξήσεων, για να μη χάσουν πελάτες. Τα περιθώρια, ωστόσο, έχουν στενέψει επικίνδυνα. Το αυξημένο κόστος μετακυλίεται ολοένα και περισσότερο στον καταναλωτή.
Το χειρότερο – Δεν φαίνεται αποκλιμάκωση
Οι διεθνείς αγορές καφέ παραμένουν ασταθείς (λόγω κλιματικής αλλαγής, κακών συγκομιδών, γεωπολιτικών εντάσεων). Κανένας ειδικός δεν προβλέπει σύντομη πτώση των τιμών. Ούτε η ελληνική αγορά θα μπορούσε να αποκλίνει από την παγκόσμια τάση.
Συμπέρασμα
Ο καφές, από καθημερινή, προσιτή συνήθεια, γίνεται είδος πολυτελείας. Δεν φταίει ο διπλανός μπαρίστα. Φταίει μια παγκόσμια αλυσίδα ακρίβειας που δεν δείχνει σημάδια να σπάει. Εκτός αν η κυβέρνηση τολμήσει να μειώσει τον ΦΠΑ στην εστίαση (από 24% στο 13%) – κάτι που κανείς δεν συζητά. Μέχρι τότε, ακόμα και ο καφές στο χέρι θα υπενθυμίζει ότι η κρίση δεν έχει περάσει.
Καφές, Ακρίβεια, Ανατιμήσεις, Take away, Καφετέριες
