Πιερρακάκης στους FT: «Τα Μνημόνια ήταν απολύτως απαραίτητα»
Οκτώ χρόνια μετά την επίσημη έξοδο της Ελλάδας από τα Μνημόνια, ο υπουργός Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, προχώρησε σε μια δήλωση-φωτιά στους Financial Times. Χαρακτήρισε τις επώδυνες μεταρρυθμίσεις της περιόδου 2010-2018 ως «απολύτως απαραίτητες» και ως την αναγκαία συνθήκη για να εμφανίζει σήμερα η χώρα κορυφαίες δημοσιονομικές επιδόσεις στην Ευρωζώνη. Την ίδια ώρα, όμως, πρώην κορυφαία στελέχη των Βρυξελλών και του Eurogroup προχωρούν σε δραματικές εκ των υστέρων παραδοχές: η λιτότητα που επιβλήθηκε στην Ελλάδα ήταν υπερβολική, άδικη και κοινωνικά καταστροφική.
Τι λέει ο κ. Πιερρακάκης – Το σκεπτικό της κυβέρνησης
Ο Υπουργός Οικονομικών επιμένει ότι χωρίς τα Μνημόνια, η Ελλάδα θα είχε χρεοκοπήσει και θα είχε εκπέσει της Ευρωζώνης. Σύμφωνα με την κυβερνητική γραμμή, οι μεταρρυθμίσεις σε συντάξεις, αγορά εργασίας και δημόσιες δαπάνες επέτρεψαν την ανάκτηση της αξιοπιστίας, την προσέλκυση επενδύσεων και τη σημερινή δημοσιονομική υπεροχή. «Χωρίς τα Μνημόνια, δεν θα είχαμε ανάπτυξη», φαίνεται να είναι το βασικό επιχείρημα.
Η άλλη όψη – Το τίμημα που πλήρωσε η κοινωνία
Οι Financial Times υπενθυμίζουν ότι για να αποκτήσει πρόσβαση σε περισσότερα από 250 δισ. ευρώ οικονομικής βοήθειας, η Ελλάδα αναγκάστηκε να εφαρμόσει μία από τις σκληρότερες λιτότητες στην παγκόσμια ιστορία:
Το ΑΕΠ κατέρρευσε κατά 25% μεταξύ 2008 και 2013.
Η ανεργία εκτινάχθηκε στο 26,6% το 2014, από 8% πριν από την κρίση.
Οι συντάξεις κόπηκαν επανειλημμένα, οι μισθοί παγώθηκαν, τα δημόσια νοσοκομεία υπέστησαν αποψίλωση.
Οι διαμαρτυρίες στο κέντρο της Αθήνας ήταν καθημερινό φαινόμενο.
Οι εκ των υστέρων παραδοχές – «Το παρακάναμε»
Πρώην αξιωματούχοι της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του Eurogroup αναγνωρίζουν πλέον ότι τα μέτρα ήταν υπερβολικά. Η λιτότητα δεν ήταν μόνο οικονομικά αναγκαία – ήταν πολιτική επιλογή που επιβάρυνε δυσανάλογα τους αδύναμους. Μερικοί από αυτούς δηλώνουν σήμερα ότι λυπούνται για τα δεινά που προκλήθηκαν.
Το δίλημμα – Απαραίτητη βάση ή κοινωνικό έγκλημα;
Η δήλωση Πιερρακάκη έρχεται να επαναφέρει το δίλημμα που ποτέ δεν έκλεισε: Τα Μνημόνια ήταν αναγκαίο κακό ή ένα υπερβολικό πείραμα που κατέστρεψε μια γενιά; Οι πληγές είναι ακόμα ανοικτές. Η γενιά των νέων που μετανάστευσε στο εξωτερικό, οι οικογένειες που έχασαν τα σπίτια τους, οι συνταξιούχοι που ζουν με 500 ευρώ – δεν βλέπουν την «κορυφαία δημοσιονομική επίδοση». Βλέπουν μια ζωή που δεν επανήλθε ποτέ.
Συμπέρασμα
Ο κ. Πιερρακάκης μιλά από τη σκοπιά των αριθμών: έλλειμμα, χρέος, spreads. Οι Βρυξέλλες από τη σκοπιά της… τύψης. Αλλά όσοι έζησαν την κατάρρευση ξέρουν ότι ανάμεσα στην «αναγκαιότητα» και την «υπερβολή» μεσολάβησε η ανθρώπινη καταστροφή. Και αυτήν δεν την αναιρούν ούτε τα κορυφαία δημοσιονομικά μεγέθη, ούτε οι εκ των υστέρων παραδοχές.
Μνημόνια, Πιερρακάκης, Financial Times, Λιτότητα, Κρίση χρέους, Ελλάδα
