Μεσολόγγι: Προσβάσιμο ή… αποκλειστικό; Δεν υπάρχει καφέ με τουαλέτα στο ισόγειο – Και η Δημοτική Αστυνομία κλείνει τα μάτια

Το Μεσολόγγι είναι μια ιστορική πόλη με τεράστια πολιτιστική κληρονομιά. Όμως, για όσους κινούνται με αναπηρικό αμαξίδιο, με πατερίτσες ή ακόμα και με ένα απλά… σπασμένο πόδι, το κέντρο μετατρέπεται σε ένα εμπόδιο. Η αιτία; Ο Δήμαρχος και η Δημοτική Αρχή φαίνεται να αγνοούν συστηματικά ένα βασικό ζήτημα: σχεδόν κανένα κατάστημα εστίασης ή καφέ δεν διαθέτει τουαλέτα στο ισόγειο. Τα W.C. βρίσκονται είτε σε υπόγειο είτε σε πρώτο όροφο – προσβάσιμα μόνο μέσω στενών, επικίνδυνων σκαλοπατιών.

Η προσβασιμότητα δεν είναι πολυτέλεια – Είναι δικαίωμα
Ας το πάρουμε από την αρχή. Κάποιος με αναπηρία (ΑμεΑ), ένας ηλικιωμένος με μπαστούνι, ακόμα και ένας νέος που έσπασε το πόδι του στο ποδόσφαιρο – όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν την ίδια ανάγκη: να πιουν έναν καφέ ή να φάνε κάτι χωρίς να κινδυνεύουν να πέσουν στις σκάλες. Πού μπορούν να πάνε; Πουθενά. Οι υπάρχουσες τουαλέτες είναι τοποθετημένες σε σημεία εντελώς απροσπέλαστα.

Και ποιος φταίει; Ο Δήμος, που αντί να επιβάλλει με αυστηρά πρόστιμα την υποχρεωτική ύπαρξη ισόγειων W.C. (ή τουλάχιστον ράμπων και ανελκυστήρων), ανέχεται χρόνια τώρα μια κατάσταση που αποκλείει δεκάδες συμπολίτες μας.

Η υποκρισία της Δημοτικής Αστυνομίας
Την ίδια στιγμή, η Δημοτική Αστυνομία του Μεσολογγίου έχει βρει άλλο πεδίο δράσης: το παράνομο παρκάρισμα. Κάνει αυστηρούς ελέγχους, κόβει κλήσεις, ακόμα και… κλείνει δρόμους. Αλλά για τις ράμπες; Για την πρόσβαση των ΑμεΑ; Ούτε λόγος. Δεν έχει δει κανείς αυτοκίνητα στα πεζοδρόμια να εμποδίζουν τα αμαξίδια; Δεν έχει ακούσει κανείς για καταστήματα που λειτουργούν χωρίς άδεια προσβασιμότητας;

Με άλλα λόγια, η Δημοτική Αστυνομία ασχολείται με το… βολικό. Παρκάρισμα μονά-ζυγά; Θα σε βρούμε. Καφετέρια χωρίς τουαλέτα για ανάπηρους; Α, αυτό δεν μας αφορά.

Το αίτημα – Στο ισόγειο!
Κύριε Δήμαρχε, δεν ζητάμε κάτι εξωπραγματικό. Ζητάμε έναν απλό κανόνα: κάθε κατάστημα εστίασης ή καφέ στο κέντρο του Μεσολογγίου να υποχρεωθεί σε εύλογη προσαρμογή. Τουλάχιστον μία τουαλέτα στο ισόγειο. Δεν θέλουμε να ανεβαίνουμε σκάλες σαν να κατακτούμε την Ιερά Πόλη. Θέλουμε το αυτονόητο: σεβασμός σε όσους έχουν σπασμένο πόδι, σε όσους είναι ΑμεΑ, σε όσους απλά… γέρασαν.

Αν μπορείτε να κλείνετε δρόμους για το παρκάρισμα, κλείστε και τα μάτια στην απροσβασιμότητα; Η απάντηση πρέπει να είναι ένα ηχηρό ΟΧΙ. Ή επιτέλους αλλάζουν όλα, ή τουλάχιστον να σταματήσουμε να υποκρινόμαστε ότι το Μεσολόγγι είναι φιλικό προς όλους.

Μεσολόγγι, Προσβασιμότητα, ΑμεΑ, Δημοτική Αστυνομία, Καταστήματα εστίασης, Τοπική Αυτοδιοίκηση