Κάμερες Τροχαίας: 93% των παραβάσεων απορρίπτεται – Ατμιστής «έγινε» συνοδηγός χωρίς ζώνη, 150 ευρώ πρόστιμο
Το φιλόδοξο σύστημα καμερών τεχνητής νοημοσύνης (AI) για την καταγραφή τροχαίων παραβάσεων αποδεικνύεται εντυπωσιακά αναξιόπιστο. Σύμφωνα με τα πρώτα επίσημα στοιχεία, το 93% των παραβάσεων που κατέγραψαν οι κάμερες απορρίφθηκε, είτε λόγω τεχνικών σφαλμάτων, είτε λόγω αδυναμίας της AI να αναγνωρίσει σωστά πινακίδες ή κινήσεις. Πίσω από την τεχνολογική αποτυχία, ωστόσο, κρύβεται ένα πιο ανησυχητικό ζήτημα: η μαζική επιτήρηση.
Πόσο αναξιόπιστες είναι – Τα νούμερα
Από τις περίπου 13.000 κλήσεις που εκδόθηκαν (από αρχές Απριλίου έως μέσα Μαΐου), ελέγχθηκαν οι 5.500. Από αυτές, μόνο οι 400 (δηλαδή μόλις το 7%) ήταν πραγματικές παραβάσεις. Οι υπόλοιπες 5.100 (!) ακυρώθηκαν λόγω λαθών της Τεχνητής Νοημοσύνης. Στην πράξη, το σύστημα είναι το ίδιο αναξιόπιστο με ένα μέσο που «πετάει» 93% των αποτελεσμάτων του.
Τα εντυπωσιακά λάθη – Όταν η AI… φαντάζεται
Οι κάμερες έχουν αποδείξει ότι μπερδεύονται με τα πάντα:
Πρόστιμο 150 ευρώ σε οδηγό, επειδή η κάμερα «είδε» συνοδηγό χωρίς ζώνη. Στην πραγματικότητα, ήταν μία συσκευή ατμίσματος (ηλεκτρονικό τσιγάρο) πάνω στο κάθισμα.
Οδηγός τιμωρήθηκε για χρήση κινητού ενώ απλώς… έξυνε το κεφάλι του.
Πολλαπλά περιστατικά όπου η AI μπέρδεψε ρούχα, σκιές, αντικείμενα, ή φυσιολογικές κινήσεις οδηγών με παραβάσεις.
Το αποτέλεσμα; Οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν ένα σύστημα που δεν μπορεί να κάνει τη βασική δουλειά του.
Το οικονομικό σκάνδαλο – 88.000 ευρώ ανά κάμερα
Το κόστος του εγχειρήματος είχε ήδη προκαλέσει αντιδράσεις: περίπου 88.000 ευρώ ανά κάμερα (συμπεριλαμβανομένης εγκατάστασης, συντήρησης και λογισμικού). Ο αρχικός διαγωνισμός των 88 εκατομμυρίων για 1.000 κάμερες ακυρώθηκε μετά από προσφυγές, αλλά η κυβέρνηση φέρεται να προετοιμάζει νέο διαγωνισμό – χωρίς να έχει λυθεί το βασικό πρόβλημα της αξιοπιστίας.
Ανθρωποώρες στο βρόντο – Αφού τις ελέγχουν οι άνθρωποι, τι ωφελούν;
Υπάρχει και μία παράμετρος που κανείς δεν συζητά: αν για κάθε κλήση της AI απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος (για να απορρίπτονται τα 93%), τότε χάνονται εκατομμύρια ανθρωποώρες. Τι διαφορά έχει, λοιπόν, σε σχέση με το «πριν»; Η απάντηση είναι απλή: καμία, όσον αφορά την καταγραφή παραβάσεων. Υπάρχει, όμως, μια τεράστια διαφορά όσον αφορά την επιτήρηση.
Η κρυφή λειτουργία – Ακόμα και αν αποτυγχάνει, καταγράφει τα πάντα
Οι συγκεκριμένες κάμερες δεν είναι απλές φωτογραφικές μηχανές. Διαθέτουν δυνατότητα:
Καταγραφής εικόνας και ήχου σε πραγματικό χρόνο.
Αναγνώρισης προσώπων οδηγών και επιβατών.
Αποθήκευσης δεδομένων για μεγάλο διάστημα.
Διασταύρωσης πληροφοριών με άλλες βάσεις δεδομένων.
Ακόμα κι αν αποτυγχάνουν να κόψουν πρόστιμα για υπερβολική ταχύτητα, μπορούν να λειτουργήσουν άψογα ως εργαλείο μαζικής παρακολούθησης. Κάθε συνομιλία μέσα στο αυτοκίνητο (με ανοιχτό παράθυρο), κάθε διαδρομή, κάθε ύποπτη κίνηση μπορεί να καταγραφεί και να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά.
Συμπέρασμα
Το σύστημα των AI καμερών αποτυγχάνει ως μέσο επιβολής της οδικής ασφάλειας (93% απορρίψεις), αλλά επιτυγχάνει ως εργαλείο μαζικής επιτήρησης. Ο πολίτης πληρώνει 88.000 ευρώ ανά κάμερα για έναν «Predator δρόμων» που δεν πιάνει τους παραβάτες, αλλά μπορεί να καταγράφει κάθε του κίνηση. Η ερώτηση είναι πολιτική, όχι τεχνική: θέλουμε ένα κράτος που παρακολουθεί παντού, ακόμα κι όταν αποτυγχάνει να προστατεύσει;
Κάμερες τροχαίας, Τεχνητή Νοημοσύνη, Πρόστιμα, Επιτήρηση, AI, Αναξιοπιστία
