Δεν Λέμε Όχι στις Παροχές, Λέμε Όχι στον Εκβιασμό της Επικοινωνιακής Ανάγκης
Για να το κάνουμε λιανά, δεν λέμε όχι στις παροχές όποιας κυβέρνησης υπέρ του λαού. Λέμε όχι όταν αυτές δίνονται κάτω από δημοσκοπική κατάρρευση και για να μαζευτούν τα ασυμμάζευτα. Η διάκριση είναι κρίσιμη: οι πραγματικές κοινωνικές πολιτικές και τα μέτρα ανακούφισης είναι πάντα ευπρόσδεκτα, ειδικά σε περιόδους βαθιάς ακρίβειας, στεγαστικής κρίσης και ψυχολογικής εξάντλησης. Το πρόβλημα δεν είναι το «τι» δίνεται, αλλά το «γιατί» και το «πώς». Όταν μια κυβέρνηση ξοδεύει εκατομμύρια για προεκλογικού χαρακτήρα επιδόματα ενώ την ίδια ώρα οι μόνιμες δομές (υγεία, παιδεία, δικαιοσύνη) καταρρέουν, τότε το μέτρο δεν είναι πράξη αλληλεγγύης – είναι πράξη απόγνωσης.
Παροχές Επικοινωνιακής Ανάγκης ή Ουσιαστική Πολιτική;
Η δημοσκοπική εικόνα μιας κυβέρνησης δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο. Αντανακλά, έστω και ατελώς, την κοινωνική δυσαρέσκεια, την ανισότητα, την αίσθηση αδικίας και ασφυξίας. Όταν τα ποσοστά βυθίζονται, η αντίδραση δεν θα έπρεπε να είναι ένα ξέφρενο «μοίρασμα» χρημάτων για να κρατηθούν οι καρέκλες, αλλά μια ειλικρινής αυτοκριτική και αλλαγή πολιτικών. Αντιθέτως, η λογική «τώρα ή ποτέ» παρακάμπτει τον δημοκρατικό διάλογο και μετατρέπει την κοινωνική πολιτική σε ένα ακόμη διαφημιστικό φυλλάδιο. Η παροχή που έρχεται την τελευταία στιγμή, με στόχο να καλύψει το χαμένο έδαφος στις κάλπες, δεν είναι ούτε βιώσιμη ούτε δίκαιη: ευνοείται ορισμένη κατηγορία πολιτών λίγο πριν την εκλογική αναμέτρηση, ενώ οι διαρθρωτικές ανισότητες παραμένουν.
Το Ασυμμάζευτο της Αξιοπιστίας
Οι πολίτες δεν είναι ανόητοι. Αντιλαμβάνονται πότε μια παροχή είναι καρπός σχεδίου και πότε μια απόγνωση για να «μαζευτούν τα ασυμμάζευτα». Η αξιοπιστία χτίζεται με συνέπεια, διαφάνεια και σεβασμό στο αντίπαλο επιχείρημα, όχι με πρόχειρα μπαλώματα λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές. Γι’ αυτό, λοιπόν, δεν λέμε «όχι» σε όλες τις παροχές. Λέμε «ναι» στην προοπτική, στην πρόληψη, στη μείωση της φορολογικής αδικίας, στη στήριξη της εργασίας. Και λέμε «όχι» στον επικοινωνιακό εκβιασμό, όταν κάποιος προσπαθεί να μας πείσει ότι μία έκτακτη και αποσπασματική ενίσχυση λύνει το πρόβλημα μιας ολόκληρης κοινωνίας. Γιατί το ασυμμάζευτο δεν είναι μόνο η δημοσκοπική πτώση – είναι η ίδια η αξιοπιστία αυτών που κυβερνούν.
Παροχές Επικοινωνιακής Ανάγκης ή Ουσιαστική Πολιτική;
Η δημοσκοπική εικόνα μιας κυβέρνησης δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο. Αντανακλά, έστω και ατελώς, την κοινωνική δυσαρέσκεια, την ανισότητα, την αίσθηση αδικίας και ασφυξίας. Όταν τα ποσοστά βυθίζονται, η αντίδραση δεν θα έπρεπε να είναι ένα ξέφρενο «μοίρασμα» χρημάτων για να κρατηθούν οι καρέκλες, αλλά μια ειλικρινής αυτοκριτική και αλλαγή πολιτικών. Αντιθέτως, η λογική «τώρα ή ποτέ» παρακάμπτει τον δημοκρατικό διάλογο και μετατρέπει την κοινωνική πολιτική σε ένα ακόμη διαφημιστικό φυλλάδιο. Η παροχή που έρχεται την τελευταία στιγμή, με στόχο να καλύψει το χαμένο έδαφος στις κάλπες, δεν είναι ούτε βιώσιμη ούτε δίκαιη: ευνοείται ορισμένη κατηγορία πολιτών λίγο πριν την εκλογική αναμέτρηση, ενώ οι διαρθρωτικές ανισότητες παραμένουν.
Το Ασυμμάζευτο της Αξιοπιστίας
Οι πολίτες δεν είναι ανόητοι. Αντιλαμβάνονται πότε μια παροχή είναι καρπός σχεδίου και πότε μια απόγνωση για να «μαζευτούν τα ασυμμάζευτα». Η αξιοπιστία χτίζεται με συνέπεια, διαφάνεια και σεβασμό στο αντίπαλο επιχείρημα, όχι με πρόχειρα μπαλώματα λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές. Γι’ αυτό, λοιπόν, δεν λέμε «όχι» σε όλες τις παροχές. Λέμε «ναι» στην προοπτική, στην πρόληψη, στη μείωση της φορολογικής αδικίας, στη στήριξη της εργασίας. Και λέμε «όχι» στον επικοινωνιακό εκβιασμό, όταν κάποιος προσπαθεί να μας πείσει ότι μία έκτακτη και αποσπασματική ενίσχυση λύνει το πρόβλημα μιας ολόκληρης κοινωνίας. Γιατί το ασυμμάζευτο δεν είναι μόνο η δημοσκοπική πτώση – είναι η ίδια η αξιοπιστία αυτών που κυβερνούν.
Ετικέτες (Labels / Tags): Παροχές, κυβέρνηση, δημοσκόπηση, κοινωνική πολιτική, ακρίβεια, εκλογές, αξιοπιστία
