Συντάξεις: Στα 760 ευρώ η νέα σύνταξη από τον ιδιωτικό τομέα - 43% χαμηλότερη από το Δημόσιο

Σε συντάξεις - "χαρτζιλίκι" καταδικάζονται όσοι συνταξιοδοτήθηκαν τον Ιούνιο από τον ιδιωτικό τομέα, με τα νέα στοιχεία να αποκαλύπτουν μια ζοφερή πραγματικότητα: οι νέοι συνταξιούχοι καλούνται να ζήσουν με 760 ευρώ μεικτά τον μήνα, ένα ποσό που τους τοποθετεί στα όρια της φτώχειας και αδυνατεί να καλύψει βασικές ανάγκες, όπως ενοίκια, δόσεις δανείων ή οικογενειακές υποχρεώσεις.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Ήλιος» της ΗΔΙΚΑ, η μέση μεικτή σύνταξη για όσους αποχώρησαν από την εργασία τους τον Ιούνιο από τον ιδιωτικό τομέα διαμορφώνεται στα 760 ευρώ. Πρόκειται για ένα μέγεθος που αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τη βαθιά πληγή που άφησε η πολυετής οικονομική κρίση στις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα.

Γιατί οι νέες συντάξεις είναι πείνας

Η καταβαράθρωση των νέων συντάξεων δεν είναι αποτέλεσμα συγκυρίας, αλλά συνέπεια μιας μακράς περιόδου υπονόμευσης της μισθωτής εργασίας. Χαμηλοί μισθοί, πάγωμα των τριετιών, διάλυση των συλλογικών συμβάσεων που πλέον καλύπτουν ελάχιστους εργαζόμενους, δημιούργησαν μια γενιά που εργάστηκε με όρους επισφάλειας και τώρα καλείται να συνταξιοδοτηθεί με όρους φτώχειας.

Ιδιαίτερα δραματική είναι η κατάσταση για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αγρότες, όπου εννέα στους δέκα αναγκάζονται να επιλέξουν τις χαμηλότερες ασφαλιστικές εισφορές, οδηγούμενοι σε συντάξεις που απέχουν παρασάγγας από κάθε έννοια αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Η μεγάλη ψαλίδα με το Δημόσιο

Την ίδια στιγμή, η εικόνα για όσους συνταξιοδοτήθηκαν από τον δημόσιο τομέα είναι εντυπωσιακά διαφορετική. Οι νέες συντάξεις του Ιουνίου για τους δημοσίους υπαλλήλους κινούνται μεσοσταθμικά στα 1.327 ευρώ μεικτά.

Η διαφορά των 567 ευρώ μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα αποτυπώνει μια πρωτοφανή ανισότητα: οι νέες συντάξεις του ιδιωτικού τομέα είναι 43% χαμηλότερες από αυτές του δημοσίου. Μια ψαλίδα που λειτουργεί ως δείκτης της διαφορετικής μεταχείρισης ανάμεσα σε δύο κατηγορίες εργαζομένων και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων που έχουν οικοδομήσει.

Εργασία και μετά τη σύνταξη

Η νέα πραγματικότητα για τους χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα διαμορφώνει ένα παράδοξο τοπίο: η σύνταξη δεν σηματοδοτεί πλέον το τέλος του εργάσιμου βίου, αλλά την έναρξη μιας νέας, αναγκαστικής περιπέτειας αναζήτησης εργασίας.

Χωρίς καμία επίσημη αύξηση των ορίων ηλικίας, η οικονομική ανάγκη παρατείνει de facto την παραμονή στην αγορά εργασίας, μετατρέποντας τη σύνταξη σε ένα επιπλέον, ανεπαρκές βοήθημα και όχι σε δικαίωμα ανάπαυσης μετά από δεκαετίες εργασίας.

Τα στοιχεία του συστήματος «Ήλιος» έρχονται να επιβεβαιώσουν αυτό που χιλιάδες νοικοκυριά βιώνουν καθημερινά: η σύνταξη, ειδικά για όσους προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα, δεν φτάνει ούτε για τα βασικά. Και το ερώτημα που αναδύεται είναι εύλογο: υπάρχει άραγε σχέδιο για μια αξιοπρεπή γήρανση ή η τρίτη ηλικία έχει καταδικαστεί στη φτώχεια;