Εξαντλητικές Εφημερίες: Η Τραγική Πραγματικότητα του ΕΣΥ

Το τραγικό ατύχημα μιας μόνιμης παθολόγου στο νοσοκομείο «Άγιος Ανδρέας» της Πάτρας, που παρασύρθηκε από τον προαστιακό το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου μετά από εξαντλητική εφημερία, ανέδειξε για άλλη μια φορά τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ).

Η υποστελέχωση, οι συνεχείς μετακινήσεις, η υπερεργασία και οι εξουθενωτικές εφημερίες αποθαρρύνουν τους νέους επιστήμονες, αφήνοντας κενές τις προκηρυγμένες θέσεις, καθώς το ΕΣΥ φαίνεται να «ροκανίζει» τις αντοχές όσων το υπηρετούν.

Η περίπτωση της παθολόγου δεν είναι μεμονωμένη. Μόλις μία ημέρα πριν, τη Μεγάλη Παρασκευή, ένας 57χρονος τραυματιοφορέας στο Νοσοκομείο Νίκαιας έχασε τη ζωή του από ανακοπή εν ώρα υπηρεσίας, καλύπτοντας διπλές βάρδιες για να ανταποκριθεί στις ανάγκες. Οι ελλείψεις προσωπικού, που εντείνονται τις αργίες λόγω αδειών, επιδεινώνουν τις συνθήκες, μετατρέποντας την εργασία σε υγειονομικό μαραθώνιο. «Τα επαγγέλματα υγείας είναι εξαντλητικά, με τεράστιο στρες. Πολλοί συνάδελφοι έχουν χάσει τη ζωή τους εν ώρα υπηρεσίας», δηλώνει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, επισημαίνοντας την απουσία μέτρων για την αναγνώριση τέτοιων περιστατικών ως εργατικά ατυχήματα ή την υποστήριξη των οικογενειών, όπως ισχύει για τους ένστολους.

Το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή φέρνει στο φως κι άλλες περιπτώσεις που αποτυπώνουν την υπερκόπωση των υγειονομικών. Ένας γιατρός από τις Σέρρες, μετακινημένος υποχρεωτικά στη Δράμα για εφημερία, αποκοιμήθηκε στο τιμόνι από εξάντληση, με αποτέλεσμα τροχαίο. Ένας ειδικευόμενος λιποθύμησε από κούραση μέσα σε νοσοκομείο, πέφτοντας από ύψος, ενώ μια αναισθησιολόγος στη Θεσσαλονίκη υπέστη εγκεφαλικό λόγω υπερεφημέρευσης. Αυτά τα περιστατικά καταδεικνύουν ένα σύστημα που ωθεί το προσωπικό στα όριά του, χωρίς επαρκή στήριξη ή προστασία.

Η υποστελέχωση παραμένει ο πυρήνας του προβλήματος. Οι κενές θέσεις σε ειδικότητες πρώτης γραμμής, όπως παθολογία και αναισθησιολογία, δεν καλύπτονται, καθώς οι νέοι γιατροί αποφεύγουν ένα σύστημα που απαιτεί υπεράνθρωπη αντοχή. Οι μετακινήσεις από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, συχνά με διοικητικά «εντέλλεσθε», και οι συνεχείς εφημερίες επιβαρύνουν περαιτέρω το προσωπικό, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχημάτων και προβλημάτων υγείας.

Η πολιτεία καλείται να λάβει άμεσα μέτρα: αύξηση των προσλήψεων, καλύτερη κατανομή του προσωπικού, περιορισμός των υπερεφημεριών και αναγνώριση των εργατικών ατυχημάτων. Χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις, το ΕΣΥ θα συνεχίσει να χάνει ανθρώπους, είτε από αποχώρηση είτε από τραγωδίες. Η θυσία των υγειονομικών δεν μπορεί να είναι η λύση για τη διάσωση του συστήματος.